పుష్ప-2 బెనిఫిట్ షో సందర్భంగా హైదరాబాదులోని సంధ్య థియేటర్లో ఒక మహిళ మృతి చెందారు. ఆమె కుమారుడు ఆస్పత్రిలో ఇంకా చికిత్స పొందుతున్నాడు. పోలీసులు కొందరు థియేటర్ సిబ్బందిని, అల్లు అర్జున్ను అరెస్టు చేశారు. హైకోర్టు నుండి బెయిల్ తెచ్చుకొని అర్జున్ జైలు నుండి విడుదలయ్యాడు. అట్లే విఐపిలు, సెలబ్రిటీలు, విద్యా వ్యాపారులు సహా వ్యాపార దిగ్గజాలు తమ చుట్టూ ఎక్కువ సంఖ్యలో బౌన్సర్లను వెంట బెట్టుకొని బయల్దేరే సంప్రదాయం కొన్నేళ్లుగా మొదలైంది. నటుడు మోహన్బాబు కుటుంబ కలహాలలోనూ బౌన్సర్లు ఆరోపణలకు గురయ్యారు. కొద్ది దశాబ్దాల క్రితం ఈదుస్థితి లేదు.
బహుశా 1976లో కావచ్చు. నేను సైకిల్ మీద ఓల్డ్ ఎమ్మెల్యే క్వార్టర్సు ముందు నుండి బషీర్బాగ్ వైపు వెళ్తున్నాను. నాపక్క నుండి ఒక ఫియట్ కారు దూసుకెళ్లి అసెంబ్లీ స్పీకర్ వీరమాచినేని ఇంటి ముందు ఆగింది. అప్పట్లో ఆ రోడ్డు ఇప్పుడున్నంత విశాలంగా లేదు. అయినా రోడ్డుమీద కారు పార్క్ చేయడానికి ఇబ్బంది ఉండేది కాదు. ఎమ్మెల్యేల క్వార్టర్లన్నీ కాంపౌండ్ లోపల ఉండేవి. స్పీకర్ ఇంటి గేటు ఒక్కటే రోడ్డు మీదికి ఉండేది. ఆగిన కార్లోంచి తెల్లటిపంచె, తెల్లలాల్చీ ధరించిన ఒక వ్యక్తి దిగి విసావిసా నడుచుకుంటూ స్పీకర్ ఇంట్లోకి వెళ్లారు. ఆ వ్యక్తిని చూసి నేను సంతోషం పట్టలేకపోయాను. ఎందుకంటే ఆయన ఎవరో కాదు. ఆయన నా అభిమాన తెలుగు హీరో అక్కినేని నాగేశ్వరరావు. ఒక్కరే కారు నడుపుకొంటూ వచ్చారు.
ఆ తర్వాత మరోసారి ఆయన్ని అలాగే చూశాను. నేను పనిచేస్తున్న ఆస్పత్రిలో సాయంకాలం ఏడు గంటల తర్వాత ఆ రోజు కలెక్షన్ను క్యాష్బుక్తో సరిచూసుకుంటున్నాను. ఇంతలో కౌంటర్ డోర్ దగ్గర నుండి ‘ఎక్సుక్యూజ్ మి. వేర్ ఈజ్ జి.ఎస్.రెడ్డి రూం’ అంటూ మృధువుగా ఒక కంఠం వినబడింది. తలతిప్పి చూస్తే నాలుగడుగుల దూరంలో ఒంటరిగా ఏఎన్నార్. తెల్లటి ప్యాంట్ షర్టు, నడుముకు సన్నటి బెల్టుతో టక్ చేసుకొన్నారు. సంభ్రమాశ్చర్యాలతో దిగ్గున లేచి నిలబడ్డాను. టేబుల్పై ఉన్న క్యాష్ను గబాగబా టేబుల్ డ్రాలోకి తోసి తాళం వేశాను. ఐ విల్ షో యు సర్…అంటూ ఫస్ట్ ప్లోర్కు దారితీశాను. నా వెనక ఏఎన్నార్. ఎదురుబడిన స్టాఫ్, పేషెంట్లు, అటెండర్లు గోడకు అతుక్కుపోయి మర్యాదగా దారి ఇచ్చారు. ఇదే రూం సర్ అంటూ ఒక ఏసి రూంను చూపెట్టి నేను వచ్చేశాను. ఆ గదిలో ఏఎన్నార్ ఎంత సేపున్నారో, ఎప్పుడు వెళ్లిపోయారో తెలియలేదు. ఎంత గప్చిప్గా వచ్చారో అంతే గప్చుప్గా వెళ్లిపోయి ఉంటారు.
జి.ఎస్.రెడ్డి చాలాకాలం పాటు ఆస్పత్రిలో చికిత్స పొందారు. ఆయన పెద్ద కాంట్రాక్టరని విన్నాను. అప్పటికి జి.కె. రెడ్డి పేరు అంతగా తెలియదు. కనుక వారి బంధుత్వం గురించి తెలియదు. కాని ది హిందూ పత్రిక కరెస్పాండెంట్ జి.కె.రెడ్డికి ఆయన బంధువని తెలుసు. ఒకసారి జి.కె.రెడ్డి కూడా జి.ఎస్.రెడ్డిని పరామర్శించడానికి వచ్చారు. ఏఎన్నార్ను చూసి ఎంత సంతోషం కలిగిందో, జి.కె.రెడ్డిని చూసినా అంతే సంతోషం కలిగింది. ఆయన హిందూలో రాసిన వార్తలను చాలా కష్టపడి చదివేవాడిని, పూర్తిగా అర్థం చేసు కోవడానికి ప్రయత్నించే వాడిని. ఎడమ చేతిలో సిగరెట్ డబ్బా, లైటర్. కుడి చేతిలో సిగరెట్తో కన్పించాడు. చెయిన్ స్మోకర్ గదా. అప్పట్లో పొగతాగడం మీద ఇప్పటిలా ఆంక్షలు లేవు. వార్డుల్లో తప్ప ఆస్పత్రి కారిడార్లలో సీనియర్ డాక్టర్లు. రిచ్ అటెండర్లు కులాసాగా సిగరెట్లు తాగేవారు.
మహబూబ్నగర్ పార్లమెంట్ సభ్యుడు, వనపర్తి సంస్థానం మాజీ రాజు జె.రామేశ్వరరావు కూడా డాక్టర్లను కలవడానికి తరచూ ఆస్పత్రికి ఒంటరిగానే వచ్చేవాడు. క్యాష్ కౌంటర్కు వీపు పెట్టి డాక్టర్లతో వరండాలోనే కబుర్లు చెపుతుండేవాడు. ఆయన చేతిలో ఖరీదైన సిగరెట్ డబ్బా, లైటర్, ఎప్పడూ ఉండాల్సిందే. భారత క్రికెట్ జట్టు మాజీ కెప్టెన్ జయసింహ కూడా ఒంటరిగానే వచ్చేవాడు. చాలా మంది ప్రముఖులు తమ వెంట ఏ పటాలం లేకుండా ఒంటరిగానే తమ కార్లు తామే నడుపుకొంటూ వచ్చేవారు. బౌన్సర్లు, బాడీగార్డులు అంటూ ఎలాంటి హడావిడి ఉండేది కాదు. కేంద్రంలో మంత్రిగా పనిచేసిన కోట్ల విజయభాస్కర రెడ్డి కూడా ఎలాంటి అలికిడి లేకుండా తనకు తెలిసిన ఓ పేషెంట్ను పరామర్శించి వెళ్లారు. ఈ విషయంలో మర్రి చెన్నారెడ్డి తీరువేరు. యూపీకో, పంజాబ్ కో గవర్నర్గా ఉండగా ఆయన ఆస్పత్రికి వస్తున్నారని మఫ్టీ పోలీసులు వచ్చి కౌంటర్లో ఉన్న నాతో చెప్పారు. ఆయన్ని మర్యాదగా రిసీవ్ చేసుకోవ డానికి పెద్దలెవరైనా గేట్ దగ్గర ఉండాలని దాని సారా ంశం. మఫ్టీ పోలీసులు నాతో మాట్లాడుతుండగా అప్పటి నిజాం అర్థోఫెడిక్ సూపరింటెం డెంట్ డాక్టర్ ఎం.రంగారెడ్డి దూరం నుండి చూశారు. నా దగ్గర కొచ్చి ఏమిటంట? అని అడిగారు. నేను చెప్పాను. ఆయన మర్రి చెన్నారెడ్డికి ఎంబిబిఎస్లో సహాధ్యాయుడో, లేక సీనియరో తెలియదు గాని పొలిటీషియన్లను మనం పట్టించుకోనక్కర్లేదు. లైట్గా తీస్కో అన్నట్టు సైగచేశాడు. చెన్నారెడ్డి తన అనుచరుల పటాలంతో హడావిడిగా వచ్చారు, వెళ్లిపోయారు.
ఒకసారి ఎన్టీ రామారావు కూడా ఎవరినో పరామర్శించడానికి వచ్చారు. కౌంటర్లో ఉన్న నాకు ఆ విషయం ఎవరో చెవిన వేశారు. నేను కౌంటర్ లాక్ చేసి బయటికి వచ్చాను. ఆయన మెల్లిగా రాంపు దిగుతూ వచ్చారు. ఆయన చుట్టు ఎవరూ లేరు. పదడుగుల దూరంలో ఒకతను అప్పుడప్పుడూ వెనక్కి చూస్తూ దిగుతున్నాడు బహుశా డ్రైవరేమో. టెర్లిన్ హాఫ్ షర్టు టెరికాటన్ ప్యాంటులో సింపిల్గా ఉన్నారు. తనకు ఎదురు పడి నమస్కరించిన వారి ముఖాల్లోకి చిరునవ్వుతో చూస్తూ హుందాగా ర్యాంప్ దిగి వెళ్లిపోయారు. ఒంటి మీద నేటి హీరోల్లా రంగురంగుల పూలపూల దుస్తుల్లేవు. అప్పటికే టెర్లిన్ బట్ట ఉత్పత్తి ఆగిపోయింది. బహుశా ఎప్పుడో కుట్టించింది వేసుకొని ఉంటారు. అప్పట్లో అభిమాన సంఘాల మధ్య వైరం తీవ్రస్థాయిలో ఉండేది. కర్నూల్లో ఒక థియేటర్లో తన అభిమాన హీరోను ఏదో అన్నారని ఒక అభిమాని మరో వ్యక్తిని కత్తితో పొడిచాడు. అతను చనిపోయాడు.
నటీమణులు అంతే. ఒకరోజు సాయంకాలం జయప్రదను వెంటబెట్టుకొని అప్పటికి కాంట్రాక్టర్ అయిన టి.సుబ్బిరామిరెడ్డి కౌంటర్ దగ్గరికి వచ్చి ‘కంటి డాక్టర్ వచ్చారా? ఈమెను చూపించాలి’ అని అడిగారు. ఆయన వెనుక తెల్లగా మిలమిల మెరుస్తున్న ఒక మహిళ సాధారణ చీర,జాకెట్తో నిలబడి ఉంది. ఈమెను ఎక్కడో చాలా దగ్గరగా చూశాను. జ్ఞాపకం రావడం లేదే అని తికమక పడ్డాను. ‘భూమికోసం’లో చెల్లి చంద్రమ్మ ను చూశాను, కాని వెంటనే గుర్తుకు రాలేదు. ఆమె బెరుకుచూపులు చూస్తున్నారు. ఒకసారి జయసుధ ఎవరినో పరామర్శించడానికి ఒక్కరే వచ్చారు. తనను చూసి దగ్గరికి వచ్చిన వారితో ఆస్పత్రి వరండాలో నిలబడి కులాసాగా మాట్లాడారు. అప్పటికే ఆమె చేసిన సినిమాలు బాగా నడిచి మహిళల్లో ‘ఫేవరెట్’ నటి అయ్యారు. అయినా సింపుల్ చీరలో వచ్చారు. బౌన్సర్లు, బాడీగార్డులు లేరు. స్వాతి కిరణం శతదినోత్సవానికి రాజ్ కపూర్ ముఖ్యఅతిథి. కమల్ హాసన్, చిరంజీవి, జయప్రద వంటి తారాగణమంతా హాజరయ్యారు. విలేకరిగా నేను కవరేజి కోసం వెళ్లాను. ఫంక్షన్ దేవి థియేటర్లో జరిగింది. ఫంక్షన్ అయ్యాక రాజ్కపూర్ నా ముందు నుండి మెట్లు దిగి వెళ్లిపోయారు. అంత పాపులర్ నటుడి చుట్టూ ఆ సినిమాకు సంబంధించిన ఇద్దరు, ముగ్గురే ఉన్నారు. బౌన్సర్లు లేరు బాడీగార్డులూ లేరు. పెద్ద కమోషన్ లేదు. సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రంలో జరిగిన ఒక అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ పెండ్లికి సూపర్ స్టార్ కృష్ణ ఎలాంటి సెక్యురిటీ లేకుండా ఒక్కరే వచ్చారు. కలుపుకోలుగా మాట్లాడారు. సి.ఐ.టి.యు నాయకుడు వి. శ్రీహరి కుమార్తెతో అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్కు జరిగిన దండల పెండ్లి అది.
హైదరాబాదులో అంతర్జాతీయ చలన చిత్రోత్సవం 1986లో జరిగింది. ఆ సందర్భంగా కొందరు పాపులర్ నటులను, దర్శకులను గమనించాను. ప్రజాశక్తి విలేకరిగా నేను ఆ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ను కవర్ చేశాను. ఫెస్టివల్ సందర్భంగా ప్రెస్ కాన్ఫరెన్సులు, బ్రీఫింగ్లు ఇంటరాక్షన్లు జూబ్లీహాల్లోనూ ఒకనాటి విధాన పరిషత్ హాల్లోనూ జరిగేవి. రామకృష్ణ 70ఎంఎం ఆ చిత్రోత్సవానికి మెయిన్ థియేటర్ అయినా చాలామంది నటులు, దర్శకులు, చిత్రోత్సవం అర్గనైజర్లు జూబ్లీహాల్కు సినాప్సిస్లు కూడా అక్కడే ఇచ్చేవారు.
ఒకనాటి హిందీ హీరో అశోక్కుమార్ అక్కడ దాదాపు ప్రతిరోజూ కన్పించేవారు. ఆయనకు ఒక చేతిలో సిగరెట్ ప్యాకెట్ మరో చేతిలో స్టిక్ ఉండేది. వెంట ఎవరూ ఉండే వారు కాదు. పలుకరించిన వారితో సరదాగా మాట్లాడేవాడు. ఒక్కడే బయటికి వచ్చి వాహనం ఎక్కి తన హోటల్కో, సినిమా థియేటర్కో వెళ్లే వారు. ఆ సమయంలో ఒకరోజు బషీర్బాగ్ ప్రెస్క్లబ్లో ఒం టరిగా మెట్లు దిగి వస్తున్న ప్రఖ్యాత దర్శకుడు హృషికేశ్ ముఖర్జీని చూశాను. వెనకముందూ ఎవరూ లేరు. నేను చిరునవ్వుతోనే నమస్కారం పెట్టి ఆయన వెనకే మెట్లు దిగొచ్చాను. నా సహా యం ఏదైనా అవసరమైతుందేమో అనుకొన్నాను. ఆయన రోడ్డు మీదికి వచ్చి ఆటో ఆపి అందులో ఎక్కి వెళ్లారు.
కాగా ఏఎన్నార్ మరణించినప్పుడు చూసిన ఒక సంఘటన నాకు విస్మయం కలిగించింది. నివాళులు అర్పించడానికి ఒక హీరో దాదాపు ఇరవై మంది బౌన్సర్స్తో వచ్చాడు. బౌన్సర్లు జడ్ప్లస్ కేటగిరి నాయకుడికి చేసేంత హడావిడి చేశారు. ఆ హీరో ఒక్క నిమిషం కూడా అక్కడ ఉండకుండా రోబోలా పుష్పగుచ్ఛం ఉంచి వెంటనే వెనుదిరిగి వెళ్లిపోయారు. సినీ ప్రముఖులు మాత్రమే ఉండే చోటుకి అంతపెద్ద సంఖ్యంలో బౌన్సర్లను వేసుకొని ఎందుకొచ్చినట్లు? సంతాపం ప్రకటించే చోట ఇలా షో పుటప్ చేయడేమిటి అన్పించింది. ఎంతమంది బౌన్సర్లను వెంటేసుకొని వస్తే అంత గొప్ప అనుకుంటున్నారేమో. వ్యాపార వేత్త ఆదానీ కూడా అంతే. అదానీ వెంట ఇంగ్లీషు సినిమాల్లోని విలన్లు చూట్టూ ఉన్నట్లుగా నల్ల కళ్లద్దాలు పెట్టుకొన్న ఫుల్ సూట్ కమెండోలు కన్పిస్తారు. బ్యాంకులను ముంచి లండన్లో ఉంటున్న విజరుమాల్యా చుట్టూ అలాగే ఉండేవారు. బౌన్సర్లు చుట్టూ ఉన్న వారిని దుర్మార్గంగా నెట్టే యడం సాధారణమైంది. పుష్ప-2 సినిమా ప్రదర్శన సందర్భంగా సంధ్య థియేటర్లో జరిగిందదే. చనిపోయిన మహిళ కుటుంబానికి రూ.25 లక్షలతో పాటు బాలుని చికిత్స ఖర్చులు తాను భరిస్తానని అల్లు అర్జున్ ప్రకటించారు. కోర్టు తీర్పు ఎలా ఉండబోయినా సెలబ్రి టీలు, బడా వ్యాపారుల చుట్టూ ఉండే బౌన్సర్లకు ఒక నియమావళి అంటూ రూపొందించడం అవసరం. బౌన్సర్లను నియమించుకొనే వారికి కూడా కొన్ని నిబంధనలు ఉండాలి.
ఎస్. వినయ కుమార్ 9989718311