పుస్తకాల గది నుంచి వచ్చేవారే ఈ సమాజానికి అవసరం.
పూజ గది నుంచి వచ్చేవారు బహుశా… పునర్జన్మలకు మాత్రమే అవసరమేమో-
– ఆర్థర్ జాన్, అమెరికన్ సైకియాట్రిస్ట్.
పుస్తకాల గురించి, పుస్తకాలు చదవడంలోని ఆనందం గురించి భారత రాజ్యాంగ నిర్మాత డా.బి.ఆర్. అంబేద్కర్ ఇలా రాసుకున్నారు – పుస్తక ప్రేమికులకు అధ్యయన శీలురకు ఆయన మాటలు తప్పకుండా స్ఫూర్తి నిస్తాయి- ”నేను చదివిన పుస్తకంలోని తత్వాన్ని బయటకు తీస్తాను. అవసరం లేని భాగాన్ని వదిలేస్తాను. ‘జ్ఞానం అనేది శక్తి. ఆనంద సాధనం’-అన్న హైంజలైట్ మాట అక్షరసత్యం! పుస్తకం చదవడం మొదలు పెట్టగానే నాకు అనంతమైన సుఖóానుభవం కలుగుతుంది. చదవటంలో నాకు కలిగే ఆనందం వర్ణింపనలవి కానిది…నాకు బాధ కలిగించే విషయమేమంటే చాలామంది మనవాళ్లు చదవరు. అధ్యయనం లేకుండా జ్ఞానం- జ్ఞానం లేకుండా శక్తీ రావు. ఎవరితోనైనా తలపడే ముందు మనం జ్ఞానంతో, శక్తి యుక్తులతో సమర్థవంతంగా ఉండాలి. ప్రతిఒక్కరూ చదివే అభిరుచిని పెంచుకోవాలి. నేను వెనిస్ నుంచి బొంబాయికి ప్రయాణిస్తూ ఆరురోజుల్లో ఎనిమిది వేల పేజీలు చదివాను. మరోసారి అరవై నాలుగు గంటలపాటు ఒక పుస్తకాన్ని అది పూర్తయ్యే వరకు చదివాను.
”పుస్తకాలు దీపాల వంటివి. అవి మనోమాలిన్యమనే చీకటిని తొలగిస్తాయి. నేను నా భార్యా బిడ్డల కంటే పుస్తకాలనే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తాను. విద్యావికాసాలు పొందాలి. విద్యా వికాసాల్ని ఇతరులకు అందించాలి. అంతర్గతంగా ఆందోళన పడాలి. మార్పు కోసం ఆందోళన చేయాలి. సంఘటితపడాలి. సమైక్యంగా ముందుకు సాగాలి. ఒక దేవాలయ నిర్మాణం కంటే ఒక గ్రంథాలయ నిర్మాణం ఎన్నో లక్షల రెట్లు గొప్పది. దేవాలయం ముష్టివాళ్ళను సృష్టిస్తే గ్రంథాలయం దేశాన్ని మార్చే మహావీరుల్ని సృష్టి స్తుంది-” అని అన్నారు డా.బి.ఆర్. అంబేద్కర్. మానవీయ విలువల దృష్టికోణంతో అంబేద్కర్ కృషిని బేరీజు వేస్తే అది ఇలా ఉంటుంది.
”ఇన్సానోంకొ గులాం బనాకర్/హజారోు బాదుషా బనే హై/
లేకిన్ గులామోంకొ ఇన్సాన్ బనాకర్/ సిర్ఫ్ ఏక్ హి బాద్షా బనే హై –
ఓ హై డా. బీమ్రావ్ రామ్జీ అంబేద్కర్!”
అంటే అర్థం మనుషుల్ని బానిసలుగా చేసి, వేల మంది చక్రవర్తులయ్యారు. కానీ, బానిసల్ని మనుషులుగా చేసిన చక్రవర్తి ఒకే ఒక్కడు – ఆయన డా. బీమ్రావ్ రామ్ జీ అంబేద్కర్. ఆయన విద్యార్హతలు కూడా ఒకసారి గమనిద్దాం. ఫాసిస్టులకు అంబేద్కర్ అంటే పడదు. కాలాలకతీతంగా అత్యున్నతమైన విద్యనార్జించిన ఆర్థికవేత్త అయ్యాడని ఉడుకుమోతుతనం! ఆయన విద్యార్హతలు ఏ కాలంలోనైనా ఆశ్చర్యం కలిగించేవే! 1917 పిహెచ్.డి. కొలంబియా యూనివర్సిటీ. 1921 ఎమ్మెస్సి. లండన్ స్కూల్ ఆఫ్ ఎకనమిక్స్. 1922-30 సెప్టెంబర్, బారిస్టర్ ఎట్ లా. గ్రేట్ బ్రిటన్, లండన్. 1923 నవంబర్ డి.యస్సి-లండన్ స్కూల్ ఆఫ్ ఎకనమిక్స్ 1952. గౌరవ డాక్టరేట్ ఎల్.ఎల్.డి. కొలంబియా యూనివర్సిటీ.1953- 12 జనవరి. డి.లిట్: గౌరవ డాక్టరేట్ణ్ ఉస్మానియా విశ్వ విద్యాల యం, హైదరాబాదు. రెండు మాస్టర్స్ డిగ్రీలు, నాలుగు డాక్టరేట్లు. ఇన్ని డిగ్రీలు ఇంత జ్ఞాన సంపదను సంపాదించిన భారతీయుడిగా గుర్తించి, న్యూయార్క్ కొలంబియా యూనివర్సి టీలో ఆయన విగ్రహం ప్రతిష్టించారు. అదీ ఎందుకూ? జ్ఞాన సంకేతంగా- ‘సింబల్ ఆఫ్ నాలెడ్జ్గా గౌరవించారు.
చదువుకు, విజ్ఞతకు, సమాజోద్దరణకూ, అవినాభావ సంబంధం ఉంది. ప్రస్తుతం అధికారంలో ఉండి, మన దేశాన్ని ఫాసిస్ట్ ధోరణిలోకి నెట్టేస్తున్న వారి విద్యార్హత లేమిటీ? వారి వివేకం ఎక్కడా? మత విద్వేషాలు రెచ్చగొట్టి మారణకాండలు సృష్టిం చడమే పనిగా పెట్టుకున్న వీరు, చరిత్రహీనులుగా మిగలరా? ఆరోతరగతిలో బడినుండి పారిపోయిన వాడిని వెతుక్కొచ్చి రాజ్యాధికారం కట్టబెడితే ఏమవుతుంది? పిచ్చోడి చేతిలో రాయి అవుతుంది! బ్రిటీష్ రాజనీతిజ్ఞుడు ఫ్రాన్సిస్ బేకన్ చెప్పిన ఈ మాట ఎంత గొప్పగా ఉందో ఆలోచించండి. ”చదువు – మనిషిని పూర్తిగా మానవుడిగా తీర్చి దిద్దుతుంది. చర్చ-సంసిద్ధ మానవుడిగా తీర్చిదిద్దుతుంది. రాత-ఖచ్చితమైన మానవుడిగా తీర్చిదిద్దుతుంది”. చదువుకున్న వివేకవంతులకే సోషలిజం విలువ తెలుస్తుంది. చదువు, సంస్కారం, మానవీయ విలువలపై గౌరవభావం లేని పాలకులు కేవలం జంగిల్ రాజ్యం స్థిరపరిచి, ఆటవిక, పాలనను అందించగలరు. ప్రజల బతుకులు అభద్రతలోకి తోసేయ గలరు. సోషలిజం- సమాజంలో చాలా మార్పులు తెస్తుందనీ, ప్రజలందరికీ అవసరమైన ఆహారం, గృహవసతి, అందిం స్తుందని, మానవుల మధ్య వర్గ విభజనలు తొలగిస్తుందని, ఆర్థిక వ్యవస్థలో ప్రజాతంత్ర యుతమైన ప్రణాళికను ప్రవేశపెడుతుందని, ప్రపంచ శాంతి సమైక్యతల్ని నెలకొల్పు తుందని- ప్రసిద్ద సామాజిక ఆర్థిక వేత్తలంతా చెపుతూనే ఉన్నారు. అయితే ఇవన్నీ ఊరికే రావని క్రమంగా పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ ను కూకటి వేళ్లతో పెకిలించి పారేయాలని కూడా చెప్పారు. కానీ నేటి ప్రభుత్వ పెద్దలు ఏం చేస్తున్నారూ? ప్రజా సంక్షేమం పట్టించు కోకుండా కార్పోరేట్ల దగ్గర పాలేర్లలా పడి ఉన్నారు.
ఇలాంటి పరిస్థితిని గమనించి కాబోలు మావో జెడుంగ్ ఓ మాట చెప్పారు- ”అధ్యయనం లేకుండా ఒక పరిష్కారం కనుగొనాలనుకునేవారు లేక ఒక ఆలోచనకు రావాలనుకునేవారు కేవలం తెలివి తక్కువ దద్దమ్మలు మినహా మరేమీ కాదు. అలా చేస్తే సరైన పరిష్కారం లభించడం కానీ, మంచి ఆలోచనకు రావడం గానీ, జరగదన్న విషయం తెలుసుకోవాలి!” తమ మూర్ఖపు ప్రకటనలతో జనాన్ని వెనక్కి నడిపించాలని ప్రయత్నిస్తున్న నేటి మన ఆలోచన లేని పాలకులకు అధ్యయనం – ఆలోచన వంటి మాటలకు అర్థాలు తెలుస్తాయా? అదేమిటో మన దేశంలోనే చిత్రవిచిత్రమైన సంఘ టనలు జరుగుతుంటాయి. పదోతరగతిలో ఫెయిల్ అయిన క్రికెటర్ సచిన్ ‘భారతరత్న’ అయ్యాడు. పెట్రోల్ బంక్లో పనిచేసిన అంబానీ కోట్ల రూపాయలకు అధిపతి అయ్యాడు. రైల్వే- స్టేషన్లో చారు అమ్ముకున్నానన్నవాడు దేశానికి ప్రధాని అయ్యాడు. కానీ, చూడండి – క్లాసులోకి రానివ్వకపోతే, క్లాసు బయటే కూర్చుని చదువుకున్న దళిత బాలకుడు భీమ్రావ్ అంబేద్కర్, ఈ దేశపు శిల్పి అయ్యాడని అంటే-ఒప్పుకోరు ఎందుకూ? దేశానికి రాజ్యాంగాన్ని సమకూర్చి, దేశానికో అందమైన ఆకృతి నిచ్చా డంటే పట్టించుకోరెందుకూ? ప్రపంచంలోనే జ్ఞానానికి ప్రతీక- ూ్వీదీఉూ ఉఖీ ఖచీఉఔూజుణ+జు అయ్యాడని గర్వంగా చెప్పుకో రెందుకూ? న్యూయార్క్- కొలం బియా విశ్వవిద్యాలయాంలోనే ఆయన స్మృతిచిహ్నం జ్ఞాన ప్రతీకగా ఉంది కదా?
దేశాన్ని హిందూ దేశంగా మార్చడం కాదు గానీ, వారి పాలనలో ఉన్న ఒక రాష్ట్రంలో ఒక చిన్న ఊరిని పూర్తి హిందూ గ్రామంగా మార్చి చూపించ మనండి.. చూద్దాం! చంద్రుడి మీద నీరు లేదని అంటే ఏం చేస్తారూ? భూమి మీది నుంచి అక్కడికి గోమూత్రం తీసుకుపోతారా? ఒకాయన చంద్రుణ్ణి ‘హిందూ దేశ్’గా ప్రకటించాలన్నాడు. మరో ఆ ఫలానా పార్టీ ఎంపీ అయితే మతి భ్రమించినట్టు మాట్లాడాడు. చంద్రుణ్ణి భారత్ జయించిందనీ – మళ్లీ ఆ ఫలానా పార్టీనే అధికారంలోకి తీసుకొస్తే… తాము చంద్రుడి మీద ఒక్కొక్కడికి మూడెకరాలు పంచిపెడతామని ప్రకటించాడు.కోతలు కోయడమే ఆ ఫలానా పార్టీ పాలసీ అయినప్పుడు ఇక దానికి హద్దులెందుకూ? అని అనుకుని ఉంటారు. ఒకడు మను షులను పశువులకంటే హీనంగా చూస్తాడు. విద్వేషాలు రెచ్చగొడతాడు. తన ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రాన్ని ‘జంగిల్ రాజ్’గా మారుస్తాడు. మరొకడు ఆవు మూత్రం సీసాల్లో నింపి, అందంగా ప్యాక్చేసి, లీటర్ రూ. 120 నుంచి రూ.1040 వరకు అమ్ముకుంటాడు. వాడో నకిలీ మెల్లెకన్ను బాబా. ఇలాంటి వారంతా దేశంలో గొప్ప తాత్వికవేత్తలంట! వీళ్ల గూర్చి విశ్వవిద్యాలయాల్లో విద్యార్థులు పాఠాలు చదువు కోవాలంట! దేశం ఎటు పోతున్నది? ఎవరు రక్షిస్తారీ దేశాన్ని? దేశ ప్రజలు ఆలోచించరా? మేలుకోరా? కర్తవ్యోన్ముఖులు కారా? 2015లో ఎన్డీటీవీకి ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో స్వయంగా లాల్ కృష్ణ అద్వానీ ఇలా చెప్పారు. ”నలభైయేళ్ళ క్రితం ఇందిరాగాంధీ పరిపాలనలో విధించిన ఎమర్జెన్సీ వదిలేయండి. అది కేవలం కొన్ని నెలలు మాత్రమే. ఇప్పుడు మోడీ అధికారంలోకి వచ్చిన తర్వాత దేశం ఎమర్జెన్సీలోనే ఉంది. ఏండ్లకేండ్లు గడిచినా అనధికార- అప్రకటిత ఎమర్జెన్సీ నడుస్తోంది!” –
భారత తొలి ప్రధాని పండిత్ జవహర్ లాల్ నెహ్రూ మీది అక్కసుతో నెహ్రూ జన్మస్థలమైన అలహాబాదు పేరు మార్చి ప్రయాగ్రాజ్ అన్నారు. ఢిల్లీలోని నెహ్రూ మ్యూజియం పేరు మార్చి పి.యం. మ్యూజియం అన్నారు. అందులో ఉన్న వన్నీ నెహ్రూ వస్తువులే. ఇతర ప్రధానుల జ్ఞాపక చిహ్నాలేవీ లేవు. ఈ పేర్లు మార్చే రోగం ఈ ప్రభుత్వానికి ఎందుకు పట్టిందో తెలియదు. వీరు పెట్టిన పేర్లు చిరకాలం ఉంటాయా? వీరు అధికారంలోంచి దిగిపోగానే, వీరు పెట్టిన పేర్లు కూడా ‘హుష్ కాకి’ అయిపోవా? సమకాలీన రాజకీయ పరిస్థితులు చూసి సుప్రీంకోర్టు సీనియర్ న్యాయవాది ప్రశాంత్ భూషణ్ ఇలా వ్యాఖ్యానించారు- ”మోడీ కాకపోతే ఇంకెవరూ? అని అడుగుతారు. అయిదేండ్లలో ఆయన ఏం చేశారో చూడండి. ఐదు కోట్ల ఉద్యోగాలు గాలికెగిరిపోయాయి. రైతులు సంక్షోభంలో కూరుకుపోయారు. న్యాయ వ్యవస్థ, ఎన్నికల సంఘం, కాగ్, లోక్పాల్; సిబిఐ, మీడియా అన్నిటినీ వశపరుచుకున్నారు. మూక దాడులు, ద్వేషపూరిత అబద్దపు ప్రకటనలు ప్రధాన వార్తా స్రవంతిలో, సామాజిక మాధ్యమాల్లో ప్రచారం చేస్తున్నారు. వీరికే గనక ఈ దేశ ప్రజలు మరోసారి అవకాశమిస్తే ఇక అంతే-నాగరికత అంతరించి నట్టే!” మనమెంత ప్రమాదకరమైన వాతావరణంలో ఉన్నామన్నది ఇలాంటి వివేకవంతుల మాటల్లోంచి గ్రహించుకోవాలి! అందుకే సుప్రీంకోర్టు ఛీఫ్ జస్టిస్ డి.వై.చంద్రచూడ్ దేశ ప్రజల్ని ఉద్దేశించి హెచ్చరికలు చేస్తూ తన మద్దతు కూడా తెలిపారు- ”మాకు సాధ్యమైనంత వరకు మేం, భారత రాజ్యాంగాన్ని సంరక్షించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాం. కానీ, మాకు ప్రజల అండదండలు కూడా చాలా అవసరం. ప్రజలు పెద్ద ఎత్తున వీధుల్లోకి రావాలి. వారి హక్కుల కోసం వారు ఈ నిరంకుశ ప్రభుత్వాన్ని నిలదీయాలి. ఇది ప్రజల హక్కులు హరిస్తోంది. భయాందోళనలకు గురిచేస్తోంది. అయినా, ప్రజలు తగ్గకూడదు. భయపడకూడదు. ధైర్యంగా ముందుకు రావాలి ప్రభుత్వాన్ని వివరణలు అడగాలి. లెక్కలు తేల్చమనాలి. ప్రభుత్వాలెప్పుడూ ప్రజలకు జవాబుదారీగా ఉండాల్సిందే! ధైర్యంగా ఉండండి! నేను మీతోనే ఉన్నాను!!” అని అన్నారు.
– సుప్రసిద్ధ సాహితీ వేత్త, విశ్రాంత బయాలజీ ప్రొఫెసర్ (మెల్బోర్న్ నుంచి)
డాక్టర్ దేవరాజు మహారాజు