అడవి దేవత

ఆమాస రేయి
అడవిలో నెత్తుటివాన కురుస్తున్న వేళ ..

ఆమె ..
తెగినపేగుల్ని ముడేసుకొని
జల్లెళ్లయిన ఒరిగిన వీరుల దేహంల్లోంచి
చిమ్ముతున్న నెత్తుటిదారను
కడవలకెత్తుకొని .. వాగులో కలుపుతోంది !

వాగు ..
ఎరుపెక్కిన ఆకాశంలా .. !

ఆమె ..
రాలిపోయిన పొద్దులకు
చీకటివాగులో చితిమంటల స్నానం జేసీ
ఆరిపోయిన చితిని చేటకెత్తి
విత్తులు వెదజల్లినట్టు
పిడికిళ్లతో బుగ్గిని పొల్లాల్లో వెదజల్లుతోంది !

పోడు ..
పోరువంతమైన ఆకుబట్టలా .. !

ఎవరమ్మా వీళ్లంతా ..
ఆమెనడిగాను దు:ఖపుదారిలో ..!

‘యీ దేశపు నుదుటాకాశం మీంచి
రాలిపోయిన కుంకుమ పొద్దులు ..
పేగుతెగిన తల్లుల కడుపుకోతలు వీళ్లంతా ..’
అనందామె ఓ శోకదేవతలా నడచిపోతూ ..!!
– సిరికి స్వామినాయుడు,
94940 10330